در مورد اساتيد تلاوت:
استاد جليل القدر و عارف محترم شيعه، به طور مسلم بهترين تلاوت را از هر حيثي دارند. هم از جهت معنا و دقت و تدبر و سليقه و هم از جهت سبک و تنوع و کيفيت دستگاه ها و نيز از جهت صدا و تنظيم هاي مربوط به صدا در گامها و غيره. که کم و بيش صحبتهايي در اين زمينه داشته و خواهيم داشت.
لکن اين را هم بايد بگويم که اجمالا تلاوت اکثر قراء، در نهايت ضررهايي هم براي نظام قرائتي قاري من جمله حنجره و دستگاه هاي صوتي دارند. اما اين موضوع در رابطه با اساتيدي همچون غلوش و مصطفي و بيجرمي و جعفري تبار مستثناست و تقليد از اين اساتيد هماره منشاء رشد و پيشرفت است. به ويژه حاج آقاي جعفري تبار که ماشاء الله لا قوه الا بالله، تلاوتي بسيار شيوا و با معنا و در عين حال بي ضرر يا حداقل کم ضرر را دارند. قاري قرآن در تقليد از سبک استاد جعفري تبار، به خوبي و ناخودآگاه ، تمام گامهاي صوتي و مسائلي مربوط به اين قضيه را ياد مي گيرد.
لذا هر گاه شخصي در مرحله ي ترکيب و .... مجبور به استماع تلاوت آن دسته از قاريان يعني تمام قاريان به جز استاد جعفري تبار شد،
اولا: سعي جدي بنمايد که از غير از غلوش و بيجرمي و مصطفي و جعفري تبار خارج نشود. چون هر آنچه عبدالباسط و منشاوي و ... داشته و نداشته اند، اينها بهترش را دارند و اساسا يک نظري هم هست که مي گويد بعد از مرحله ي تقليدصرف و تمام عيار از استاد جعفري تبار بهتر است که کمي هم ترکيبي از آن سه قراء اربعه و نابغه کند و سپس به سراغ ابداع برود. اين نظر، نظر پسنديده اي است. چون آن سه از قراء اربعه چيز چنداني هم ندارند که بخواهيم در تلاوت آنها هم غور و تفحصي چنداني داشته باشيم. بلکه بهتر است که بعد از دوره اي کوتاه به سراغ همان مبحث ابداع برويم و اينطوري مبحث ترکيب تا حدودي حذف
مي شود.
اما بعد، ثانيا: سعي جدي بنمايد که درصد استماع تلاوتهاي استاد جعفري تبار را نسبت به غير او بالا ببرد و هم زمينه را از تلاوتهاي ايشان قرار دهد و هم ادامه مسير را!
اللهم اني اتوب اليک
متن فوق به تاريخ 5 ديماه 1375 ساعت يازده و ده دقيقه صبح به رشته تحرير در آمده است. و اين روزها به دنياي مجاز وارد شده است....